Łużyce (grnłuż. Łužica, dlnłuż. Łužyca, niem. Lausitz, cz. Lužice, jest
to kraina geograficzno-historyczna częściowo w Niemczech i częściowo w
Polsce, położona między Kwisą i Łabą, zamieszkana przez Niemców,
Polaków i Serbołużyczan.

Herb Łużyc, Lausitz, Łužica, Łužyca,Łużyce
Powierzchnia Łużyc to 2 części:
- Część północna - Łużyce Dolne (dlnłuż. Dolna Łužyca, grnłuż. Delnja Łužica,
łac. Lusatia Inferior, niem.Niederlausitz) z głównym miastem Chociebuż
(dlnłuż. Chośebuz) leży w większości na południu landu Brandenburgia i
częściowo w landzie Saksonia.
- Część południowa - Łużyce Górne, do XV wieku Milsko
(grnłuż. Hornja Łužica, dlnłuż. Górna Łužyca, łac. Lusatia
Superior, niem. Oberlausitz) z głównym miastem Budziszyn (grnłuż. Budyšin)
w większości należy do Saksonii, częściowo leży zaś na południu
landu Brandenburgia.

Polski skrawek Łużyc leży w południowo-zachodniej części kraju i wchodzi w
skład województw lubuskiego (Łużyce Dolne) i dolnośląskiego (Łużyce Górne),
jego głównymi miastami są: Żary, Lubań i Zgorzelec.
Znani i zasłużeni dla Łużyc.
- Abraham Gottlob Werner (1749-1817)
- Adolf Traugott von Gersdorf (1744-1807)
- Bartłomiej Scultetus (1540-1614)
- Ehrenfried Walter von Tschirnhaus (1657-1708)
- Jakob Böhme (1575 - 1624)
- Jakub von Slaza (1481-1539)
- Karol Andrzej von Meyer-Knonow (1744-1797)
- Karol Gottlob von Anton (1751- 1818)
- Krzysztof Nathe (1753-1806)
- Walenty Trotzendorf (1490- 1556)