<<<<<
Wiek tej lipy ocenia się na 150-200 lat.
Siedlęcin – wieś łańcuchowa w Polsce o długości około 5 km, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jeleniogórskim, w gminie Jeżów Sudecki. Leży między Jeziorem Modrym na południowym wschodzie, a Jeziorem Wrzeszczyńskim na zachodzie. Założona na przełomie XIII i XIV wieku.
Największą atrakcją Siedlęcina jest niewątpliwie mieszkalna Wieża Książęca z XIV w.
W latach 1945-54 siedziba gminy Siedlęcin. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.
Gotycki kościół św. Mikołaja
Kościół pod wezwaniem św. Najświętszej Marii Panny
Gotycki dwór obronny – tzw. Wieża Książęca, z zachowanymi malowidłami ściennymi.
Rudgersdorf – 1305
Rudigersdorff – 1369
Boberröhrsdorff – 1668
Bober Röhrsdorff – 1687
Bober-Röhrsdorf – 1786
Boberröhrsdorf – 1905 rok
Borowice, Bobrowice, Sobięcin – 1945
Siedlęcin – 1946
Wieża we wsi Siedlęcin nad Bobrem jest najlepiej zachowanym w Polsce obiektem nazywanym rycerską wieżą mieszkalno obronną.
Wieże takie były często budowane w XIII i XIV wieku, kiedy to władcy obawiali się o swoją pozycję i nie pozwalali rycerstwu na budowę własnych wielkich zamków.
Mimo dwóch przebudów w XVI i XVIII w. wieża siedlęcińska przetrwała do dzisiaj w prawie nie zmienionym średniowiecznym kształcie.
Najstarsze w Polsce malowidło o tematyce świeckiej , a do tego jedyne spośród ok. 20 istniejących średniowiecznych polichromii ilustrujących romanse rycerskie traktujące o rycerzu Okrągłego Stołu Sir Lancelocie z Jeziora.
Najstarsze zachowane stropy drewniane w Polsce (drewno ścięte 1313-1314).
Wykopaliska archeologiczne to jedna z najważniejszych terenowych metod badawczych archeologii, polegająca na systematycznym i pieczołowicie dokumentowanym fizycznym rozbiorze stanowiska archeologicznego na poszczególne jednostki stratygraficzne, w kolejności od najmłodszej do najstarszej.
WIEŻE MIESZKALNE
Po raz pierwszy pojawiły się we Francji w X stuleciu, gdzie na skutek inwazji normańskiej doszło do przyspieszenia procesu formowania się gniazd warownych skupionych wokół lokalnych, zamożnych feudałów.
Początkowo budowle te wznoszone były z drewna, w wersji murowanej rozprzestrzeniły się na wszystkie kraje południowej i zachodniej Europy w wieku XII. Ich forma najczęściej stanowiła składową trzech lub więcej kondygnacji powyżej niedostępnego z zewnątrz parteru, przedzielonych stropami i łączonych przy pomocy drabin, a później odkrytych schodów wewnątrz lub w przybudówce.
Budowane były zarówno przez władców, jak i szlachtę - bogate rycerstwo, podkreślając jego wysoki status społeczny i majątkowy. Na Śląsku wieże tego typu pojawiły się w 1. tercji XIII wieku, początkowo z inicjatywy książąt, jako obiekty wzniesione przy stołecznych zamkach na Ostrowie Tumskim we Wrocławiu i na Ostrówku w Opolu (dziś już nie istniejące). Do naszych czasów na tym terenie zachowało się około 30 wież. >>>>
We wnętrzu wieży można zobaczyć charakterystyczne wnęki okienne z kamiennymi ławami.
Wnęki te były duże ze względu na sporą grubość muru.
Umieszczone w nich ławki nazywano "sediliami" i wykorzystywano do odpoczynku lub poufnych rozmów.
Wykopaliska archeologiczne są destrukcyjną metodą badawczą: w procesie wykopalisk badana część stanowiska archeologicznego przestaje istnieć i jest przekształcana w dokumentację i zbiory znalezisk.
Wykopaliska podejmowane były dawniej swobodnie przez archeologów na wybranych przez nich stanowiskach. W związku ze zmianą nastawienia archeologów do dziedzictwa archeologicznego, która dokonała się pod koniec XX wieku, wykopaliska obecnie uważa się jednak za metodę badawczą, którą należy stosować dopiero wówczas, gdy:
1. wyczerpane zostały możliwości zastosowania metod archeologii niedestrukcyjnej lub
2. wyczerpane zostały inne możliwości zapobiegania zagrożeniom.
Wyróżnić można dwa zasadnicze rodzaje wykopalisk:
A. wykopaliska badawcze, podejmowane z pobudek czysto naukowych i dotyczące niezagrożonych stanowisk archeologicznych;
B. wykopaliska ratownicze, podejmowane w odniesieniu do stanowisk archeologicznych zagrożonych zniszczeniem.
Wśród wykopalisk ratowniczych wyróżnić można także dwa podrodzaje:
1. wykopaliska wyprzedzające, podejmowane ze znacznym wyprzedzeniem czasowym w stosunku do planowanego zniszczenia stanowiska (np. w wyniku inwestycji);
2. wykopaliska interwencyjne, podejmowane w sytuacji stwierdzenia trwającego procesu niszczenia na stanowiskach wcześniej nieznanych i odkrytych dopiero w czasie trwania inwestycji.
Siedlęcin (Boberröhrsdorf) rosną dwie potężne lipy - jedna przed wieżą, druga w wewnętrznym dziedzińcu między wieżą i oficyną.
Przy założeniu - obecnie uprawdopodobnionym na podstawie obserwacji rozwoju ulistnienia - że lipa ta to jedno drzewo o rozpołowionym pniu, jej wiek ocenia się na 600 lat. Pierwsze wzmianki pochodzą z przełomu XVI/XVII w.
Wieża jest podpiwniczona, przykryta czterospadowym dachem i ma 4 kondygnacje.
Siedlęcin na www -
Jeśli ktoś z Państwa posiada jakieś stare fotografie, widokówki, ze swojej miejscowości proszę o kontakt, zamieszczę je na stronie www, przykładem mogą być zdjęcia - 1 - 2 - 3
If somebody of you has some old photographs, postcards, from my town I ask for the light switch, I will place them on the web page, photographs can be an example – 1 - 2 - 3
Wenn jemand aus Ihrer besitzt irgendein alten Fotografien, die Ansichtskarten, aus meinem Ort bitte ich um einen Lichtschalter, ich werde sie abseits abdrucken www, dem Beispiel können sein Fotos – 1 - 2 -3
