Możesz zapamiętać.

Śmierć przychodzi powoli i w milczeniu.

Człowiek w dobrej rzekomo intencji, goniąc za doraźnymi efektami odchodzi samotny.

W dniu pogrzebu, uroczysta procesja przejdzie między świętymi krzyżami na cmentarzysku, gdzie pochowanych jest kilku pierwszych z jego rodziny.

Dla większości śmierć to nie tylko zamknięcie jakiegoś rozdziału, lecz także otwarcie czeluści niewiadomej.

Groby mówią wiele o przeszłości władców, ich atrybuty zachowywał się po śmierci.

My pozostajemy na ustach naszych krewnych, znajomych, aż oni odejdą, potem koniec, nie ma ich i nas.

Dla wszystkich tych co odeszli z mojego życia - Zbyszek

***

czy świat umrze trochę

kiedy ja umrę

patrzę patrzę

ubrany w lisi kołnierz

idzie świat

nigdy nie myślałam

że jestem włosem w jego futrze

zawsze byłam tu

on - tam

a jednak

miło jest pomyśleć

że świat umrze trochę

kiedy ja umrę

Halina Poświatowska

---

Cmentarze Ewangelickie, Katolickie, Żydowskie, Polskie, Niemieckie - Dolny Śląsk - Łużyce.

Cmentarz Ewangelicki w Bogatyni - kliknij zobacz www

Görlitz cmentarz św Mikołaja, ma ponad 900 lat - kliknij zobacz www

Polski Cmentarz Wojenny, Zgorzelec - kliknij i zobacz www

Cmentarz Komunalny w Zgorzelcu - kliknij i zobacz www

---

 

 

Początek wiersza

Śmierć

(Kto widział od takiego słowa zaczynać wiersz…)

Musi być ktoś, kogo nie znamy, ale kto zawładnął
Mną, moim życiem, śmiercią...

Epitafium :
"Hier ruht in Gott
Rudolph Schartenberg
29.02.1852 - 9.12.1913
Dein Leben
war Liebe und Arbeit"

Tu spoczywa w Bogu
Rudolph Schartenberg
29.02.1852 - 9.12.1913
Twoje życie
było miłością i pracą

Ja stary księżyc nie znam swego ojca

Ja stary księżyc nie znam swojej matki

Ja stary księżyc zawsze byłem stary

Wierszem rosnę do Ciebie, która jesteś w niebie

Wyższym niż to pastwisko, gdzie się pasie ptak Mojego wzroku…Wierszem rosnę do Ciebie, której nie zna nikt

Z żyjących i umarłych. Ja też jeszcze nie znam…